De vakantie staat voor de deur. Een tijd om eens extra te relaxen en lekker te doen wat je wilt. Ik wens je  alvast een fijne vakantie toe.

En….. geef jouw innerlijke criticus dan óók vrijaf!

De innerlijke criticus is de stem in je hoofd die je vertelt dat je niks kunt, dat je niet goed genoeg bent, of dat je waardeloos bent. De commentaarstem die zich ongevraagd aandient en een negatieve, strenge en veroordelende toon aanslaat, over wat je denkt, wilt, doet en voelt. Het kan je op deze manier ondermijnen en belemmeren in je persoonlijke groei. In de schemagroepstherapie die ik gegeven heb en in mijn huidige praktijk ontmoet ik mensen die hierdoor last hebben van  stress, onvrede, frustratie en burn-out.

 

Waar komt die innerlijke criticus vandaan?

Hij is ontstaan in je kindertijd of net iets later. In een situatie waar je niet mee wist om te gaan, welke hevige gevoelens losmaakte en welke je niet begreep. Een situatie die in ieder geval heel veel impact had.  Hij vertegenwoordigt de boodschappen van jouw omgeving (vader, moeder, familie, leraren etc.) die jij je eigen hebt gemaakt. Hij is ooit ontstaan als zelfbescherming om je te behoeden voor teleurstelling, verdriet en afwijzing. Als kind deed je bijvoorbeeld wat nodig was om aan de normen van je ouders te voldoen, zodat je een aai over je bol kreeg in plaats van kritiek. Of je innerlijke criticus wees je op sociale groepsregels; “ga niet tegen Jaap in, want dan lig je uit de groep”. Heel nuttig en dienstbaar dus in die tijd.

 

Inmiddels ben je echter volwassen en bevind jij je niet meer in dezelfde situatie als vroeger. De innerlijke criticus draag je nog altijd bij je, terwijl hij zijn functie van beschermer inmiddels verloren heeft. Sterker nog;  indien de stem van de innerlijke criticus op volwassen leeftijd nog groot is, dan ben je minder in staat om te voelen. Je bent vaak heel moe, want deze innerlijke strijd kost veel energie. Je gaat in je hoofd zitten in plaats van afgestemd te zijn op je hart.  Frustratie, stress en allerlei andere negatieve emoties kunnen dan meer ruimte gaan innemen dan het proces van je persoonlijke groei.

 

Geef je innerlijke criticus vakantie!

De innerlijke criticus houdt je vast in oude patronen die je nog niet bewust hebt weten te transformeren. Maar hoe doe je dat dan, dat transformeren?

  1. Vraag je, vanuit je bewustzijn als volwassene, eens af wat het ergste moment was waarin deze innerlijke criticus is ontstaan. Op welk moment was deze stem nog heel klein? Waar beschermde hij je voor en kun je nu als volwassene alternatieven bedenken die je ook kunnen beschermen, maar dan op een meer gezonde manier?
  2. Jouw innerlijke criticus is een idee, een ontwikkelde gedachte. Het is goed je te realiseren dat jij met jouw innerlijke criticus een idee of gedachte hebt, je bent niet deze gedachte. Identificeer je er niet mee: je hébt het, je bént het niet! Dat maakt het makkelijker om de innerlijke criticus op vakantie te sturen.
  3. Denk ruimer: in kwaliteiten en kansen in plaats van problemen. Daarmee bedoel ik dat er in jouw innerlijke criticus ook een kwaliteit schuilt die je kunt leren waarderen. Waarschijnlijk herken je je in kwaliteiten als betrokken, inlevingsvermogen, om op te bouwen, nauwkeurig, doorzettingsvermogen….. Allemaal kwaliteiten waarmee je het ver geschopt hebt en die je dan ook niet kwijt moet willen. Omarm deze kwaliteiten en stuur de ondermijnde innerlijke criticus op vakantie.
  4. Je hebt de innerlijke criticus geïntegreerd en ervaart hem als de ‘waarheid’.  En natuurlijk kan er een kern van waarheid inzitten, maar deze is niet zo bot of zwart/wit als de innerlijke criticus je wil doen geloven. Vraag jezelf eens af of het klopt dat je nooit iets goed kan doen, of dat je altijd waardeloos bent? Zet hier een positieve gedachte tegenover: heb compassie met jezelf. Het kan je helpen om hierbij te denken aan wat een goede vriend of vriendin tegen je zou zeggen in deze situatie.
  5. Stuur je innerlijke criticus duidelijk, maar met respect voor wat hij voor je gedaan heeft, op een welverdiende vakantie. Zeg ”ik heb je gehoord, dank je wel, maar ik ben nu volwassen en neem het over”.

Hoe vaker jij de leiding kan nemen, hoe meer de innerlijke criticus op vakantie kan blijven.

Je wordt dan vriendelijker voor jezelf en zult jezelf minder in de weg zitten. Je gaat dan open staan voor nieuwe ervaringen en jezelf ontwikkelen, en verwezenlijken.  Uit je hoofd, naar de verbinding met je hart: voelen, denken en doen vanuit wie je écht bent / wat je écht wil.  Je voelt je vrijer om je sterke kanten in te zetten!

 

Herken jij je hierin? Ik kan je vanuit mijn ervaring ondersteunen in het veranderen van je patroon.

Want het mooiste wat je kunt worden ben jezelf!