-“Terwijl we proberen onze kinderen alles te leren over het leven, leren onze kinderen ons waar het leven om draait”-

Een prachtige uitspraak van Angela Schwindt.

Als volwassenen kunnen we ons soms zo vastzetten in geconditioneerd gedachtegoed. Of ons in onze vrijheid beperken door vast te houden aan een bepaalde betekenis die we hebben gegeven aan onze ervaringen. Hoe anders is dit bij kinderen. Zij staan onbevangen, speels en vrij in hun leven. Wat zou het leven makkelijker kunnen zijn en wat valt er veel te herontdekken, als we het leven meer door de ogen van onze kinderen zouden bekijken.
Een aantal van de lessen die we van onze kinderen kunnen leren beschrijf ik in deze blog; ze zijn inspirerend, ontwapenend en je krijgt er positieve energie van!

• Iedere dag is een fris, nieuw begin.
Voor een kind zit iedere dag vol nieuwe belevenissen. En het mooie is, dat de volgende dag dit opnieuw heeft!
Heb je een vreselijke dag achter de rug?….. Laat het dan achter je en blijf niet hangen in die gebeurtenissen. Houd voor ogen dat morgen weer een nieuwe dag is met nieuwe mogelijkheden om nieuwe vrienden te maken, nieuwe avonturen te beleven en nieuwe dingen te leren.

• De kunst je te verwonderen.
Alles ontdekken is spannend, alles weten is saai!
Kinderen ontdekken graag en vinden alles interessant en fascinerend; “hé dit is leuk!” of “wów, kijk eens mam…..”.
Als volwassenen verwonderen we ons weinig meer. We focussen ons op de grote dingen of op het geheel, waardoor we de kleine mooie dingen over het hoofd zien. Veel is al bekend en we plaatsen de dingen graag in hokjes. Het ‘Been there, done that’ idee zeg maar.
Verwondering doet je weer voelen dat je leeft. Dus kijk gedetailleerd: verlies je in iets kleins wat je fascineert. Of ga op zoek naar iets dat je de adem beneemt en je mond laat openvallen.

• Heb lef.
Kinderen leggen zichzelf weinig beperkingen op. Ze zingen luidkeels en dansen wanneer ze er zin in hebben. Ze doen lekker gek. Ze proberen vaak van alles uit, zonder na te denken over de gevolgen of risico’s. Een nieuwe sport hebben ze razendsnel onder de knie. Ze beginnen gewoon, leren door te vallen en op te staan en genieten van de stappen die ze zetten. Ze omarmen het leven.
Als volwassenen vrezen we het onbekende en houden we voortdurend rekening met wat er zou kunnen gebeuren. We blijven veilig genesteld in onze comfort zone. Terwijl avontuur ons juist bevrijdt.

• Wonden tonen.
Als een kind iets breekt, schrijft of tekent iedereen iets op het gips. Ze worden de supersterren van de klas. Ook de kleinere wondjes worden vrij getoond. Kinderen zien een litteken nog als een teken van kracht en een verhaal om te delen. Als we ouder worden proberen we onze littekens te verbergen. Onze wonden worden onze geheimen.

• De held zijn in jouw eigen verhaal.
Als een kind je een verhaal vertelt, zijn ze meestal de held van hun eigen verhaal. De wereld draait om hen. Als volwassenen bagatelliseren we onze prestaties en hebben we vaak de neiging een compliment ‘weg’ te wuiven.

• Al je vragen stellen.
Kinderen kunnen zonder gêne de leukste, gedetailleerdste en gekste vragen stellen. Bijna niemand kijkt ervan op of ze vinden het ontwapenend grappig.
Als volwassenen kunnen we het eng of raar vinden om bepaalde vragen te stellen. Wanneer je over deze drempel heen stapt, gaat er weer een wereld voor je open…

• Laten zien of horen wat je voelt.
Als kinderen boos, bang, verdrietig of blij zijn, zullen ze dit altijd eerlijk laten zien of horen. Ze nemen geen blad voor hun mond. Als iets ‘stom’ is dan laten ze dat gewoon blijken zonder eromheen te draaien, ideaal!
Wij volwassenen kunnen door bijvoorbeeld schaamte onze mening of emotie verbergen. We kroppen daardoor gevoelens op. In plaats van al onze emoties op te kroppen en belangrijke gesprekken uit te stellen, kunnen we als volwassenen maar beter een voorbeeld aan onze kinderen nemen.

• In het moment leven.
Kinderen denken nog niet zo na in tijd en kunnen daardoor echt genieten van wat ze op dat moment aan het doen zijn. Ze houden niet vast aan iets van gisteren, zijn niet bezig met wat ze morgen allemaal moeten doen en voelen niet de haast van daarna nog ergens naar toe te moeten. Ze kunnen daardoor echt heel erg in het moment leven. Volwassenen noemen dit ‘mindful’ leven en oefenen dit zelfs door middel van Mindfulness cursussen.😊
Kinderen kunnen dit gewoon van zichzelf.

 

Tip:

Als volwassenen hebben we door de jaren heen een behoorlijke innerlijke criticus ontwikkelt. In mijn blog “geef jouw innerlijke criticus óók vakantie” leer je hoe je deze innerlijke criticus kunt verminderen.